Devleti temize çýkartma ve ellerini temizleme hedefi doðrultusunda ilerleyen ve ABD-Generaller ve AKP hükümetinin mutabýkýyla yürütülen ve adýna Ergenekon denen soruþturma operasyonlarýnda, Kürtleri kýrýmdan ve zulümden geçirilip, katleden JÝTEM ve kontrgerilla çeteleri tarafýndan iþlenen suçlarýn açýða çýkartýlmasý yönünde her hangi bir çaba gösterilmediði gibi kirli savaþ yürütücülerinin ipliðinin pazara çýkarýlýp teþhir edilmeisnin önlenmesi için, Ýstanbul 14. Aðýr Ceza Mahkemesi, avukatlarýn belgelere ulaþma hakkýný kýsýtlama kararý aldý. Genelkurmay’ýn JÝTEM’ci Abdulkerim Kýrca’ya, medyanýn “yargýsýz infaz” yaptýðýný açýklamasý ve bu konuda hükümetle yapýlan görüþmeler sonuç verdi! Bu kararla, soruþturmanýn derinleþtirilmesi bir tarafa, mevcut belgelerin halka açýklanmasý gizlenip kapatýlmaya ve kirli savaþ aðalarý temize çýkarýlmak isteniyor.
Nitekim temiz eller operasyonu havasýyla ortalýkta çaka satan AKP hükümetinin baþý Erdoðan’ýn devlet organlarýylauyum içinde aldýðý bu karar,  demokrasi ve özgürlüklerden yana iþçi ve emekçi halk güçlerinin davaya müdahil olmasý gerekliliðini bir kez daha gösterdi. Buda gösteriyor ki Kürdistan da bugüne kadar JÝTEM ve kontrgerilla çeteleri tarafýndan iþlenen binlerde cinayetlerin, yargýsýz infazlarýn, köy yakmalarýn açýða çýkartýlmamasý için devlet ve hükümet erkleri el birliði ile çalýþýyor ve kirli savaþa devam diyerek, devleti temize çýkartmaya çalýþýyorlar.
Kirli savaþýn Kürt emkeçilerini bir dilim ekmeðe muhtaç býraktýðýný, bölgede açlýk, iþsizlik ve yoksulluk verilerinin artarak sürmesinde biliyoruz. Geçenlerde sýklýkla karþýlaþtýðýmý bir manzaraya Diyarbakýr’dan birkez daha tanýk olduk  “Ýzdiham” haberin fotoðrafýnda, PTT önünde kucaðýnda çocuklarýyla sýra kapmaya çalýþan yüzlerce kadýn görülüyor. Bu izdihamýn nedeni, Diyarbakýr Valiliði’nin yoksul ailelere 200 TL nakdi yardým daðýtmasý.
Kürdistanda özellikle ‘90’lý yýllarda yoðunlaþan çatýþma ve operasyonlar nedeniyle köylerini terk etmek zorunda býrakýlan bu kadýnlar, kucaklarýnda sadece bebelerini deðil; iþsizliðin, yoksulluðun ve açlýðýn yükünü de taþýyorlar. Eþleri, çoluk çocuklarýyla kentlerin varoþlarýna sýðýnan bu kadýnlar, ‘özel savaþ’ýn diðer yoksulluk ve açlýk, çaresizlik yüzünü gösteriyorlar. UNICEF’in verilerine göre “bireyin yaþamýný sürdürmesinin asgari koþullarýna sahip olmama durumu” olarak açýklanan mutlak yoksulluk oraný, Diyarbakýr’da yüzde 39.7 ve nüfusun yarýsýndan fazlasý iþsiz!
1927 yýlýnda üretim ve istihdam bakýmýndan Ýstanbul ve Bursa’dan sonra 3. sýrada bulunan Diyarbakýr, bugün sosyo-ekonomik geliþmiþlik bakýmýndan 63. sýrada bulunuyor. Diyarbakýr Büyükþehir Belediyesi Baþkaný Osman Baydemir’in, Devlet Bakaný ve Baþbakan Yardýmcýsý Nazým Ekren’in katýldýðý bir toplantýda anlattýðý hikaye, aslýnda 80 küsur yýlýk cumhuriyet döneminde Kürt halkýnýn payýna düþeni özetlemektedir: Diyarbakýrlý genç askere gider. Hamam günü nöbetçilerin beklediði yerde soyunur ve hamama girer. Çýkýþta kepinin çalýndýðýný görür; tartýþma kavgaya dönüþür. Sonraki hafta Diyarbakýrlý askerin hem kepi, hem de palaskasý çalýnmýþtýr; yeniden kavga gürültü çýkar. Bu iþ böyle devam eder. Artýk nöbetçiler, Diyarbakýrlý genci hamama almayacaklarýný söylerler ama kavga çýkarmayacaðýna yemin edince hamama alýnýr. Çýkýþta elbiselerinden eser yoktur. Çýrýlçýplak ortada kalan genç, nöbetçiye döner: “Tamam, olay çýkarmayacaðým ama dinine imanýna söyle, ben buraya girerken böyle miydim?” der!