Tam  altý yýl önceydi, uzun bir aradan sonra çok farklý koþullarda caným dostum yoldaþým Necla  seninle yeniden karþýlaþmýþtýk. Benim bir çocuðum daha doðmuþ iadýný Rosa koymuþtum. Seninse baþýndan uzun seneler önce bir yýðýn olaylar geçmiþti. Bir türlü bir araya gelip sohbet edememiþtik. Ýþte þu anda 6 yýl önce olduðu gibi oturmuþum mutfakta, ayný masa, ayný sandalye, ayný kahve. Ama  karþýmdaki sandalye boþ, sen yoksun ama ben sanki seninle konuþuyorum. Necla seninle uzun zamandýr sohbet etmemiþtim,  baþýndan geçen acýmasýz olayý soruyorum , “seni nasýl kaçýrmýþlardý. M L K P / K' nýn bazý devrimci olmayan,  insan bile olamayan insanlarý “ diyorum yinede sen olayý anlatýrken,  hala sýnýf mücadelesi açýsýndan bakýyorsun “ bunlar yanýlabilir “ diyordun bense “düþmanla yaþanmalýydý” bunalar  diyorum.
 Yýllardan sonrasý uzun bir sohbet geçiyor aramýzda. Sonra bana dönüyoruz,  beni eleþtiriyorsun, “ tam bir ev kadýný olmuþsun, neden mücadeleye daha aktif eskisi gibi katýlmýyorsun” diyorsun. Ben ise bir yýðýn gerekçe anlatýyorum sana sen yinede, “ neden ne olursa olsun haksýz olduðumu” söylüyorsun. Katýlýyorum sana,  “ öyleyse gel yeniden özgür kadýn çalýþmasýný örgütleyelim” diye öneriyle devam ediyoruz sohbetimize . Sýra çocuklara geliyor. Yine sen eskisi gibi çocuklar konusunda da beni eleþtiriyor ve öneriler getiriyorsun. Senin önerilerin bugünde benim yolumu aydýnlatýyor. Yine duygulandým konsantrem bozuldu. Baktým karþýmdaki sandalye yine boþ, yine kahve bir tane,  oysa ben yazarken hep karþýmda sen varsýn ve  kahve içerek sohbet ediyorum.
  Caným yoldaþým bazen çok boðuluyorum,  sana ve bana yol gösterici düþüncelerine o kadar ihtiyaç duyuyorum ki , çocuklarýn eðitimi konusunda sýkýþýyorum,  bazen çýkmaza giriyorum. Yaþamýn durgunluðunda boðuluyorum hareket istiyorum, senin yol  göstermeni istiyorum,  ama yoksun yinede senin resmin kitaplýðýmýn bir köþesinde baktýkça cesaret alýyorum,  yoluma duraðanda olsa devam ediyorum. Sýnýf mücadelesi konusunda hala güvenim tam  hiç bir zaman koþullar ne olursa olsun devrimci özümde ve  kiþiliðimde taviz vermiyorum, Ama pratiðe geçirme, kitle çalýþmasý konusunda yokum. Biliyorum  yine eleþtireceksin ama tartýþmamýz gerek. Senden örnek aldýðým devrim kiþiliðinle açýk sözlüyüm ama bazý þeyleri yeterince  anlatamýyorum bir türlü  mücadele yürüten yoldaþlara. Sen olsaydýn yanýmda daha bir cesaretli olacaktým,  yoksun iþte dört  sene sonra ölümünü tam bu yazý yazdýðým yerde duydum,  kabul etmedim etmiyorum da. Ama yaþam ne kadar çeliþkiliyim deðil mi hem yoksun diyorum hem özledim diyorum . Benim için,  dünya iþçi ve emekçi sýnýfý için kurtuluþu ifade eden devrimci düþüncelerin yaþýyor. Senide yaþatýyoruz dün yani 14.12.2008 saat 2 de Nancy'de seni anma toplantýsý düzenledik. Saat 2 de dedik ama her zaman ki gibi saat 3’te zor toplandýk. 20 kiþiydik  ben çocuklarý da götürdüm seni unutmasýnlar istiyorum. Senin düþüncelerini öðrensinler istiyorum. Büyük kýzým 12 yaþýnda toplantýyý yöneten yoldaþa baðýrýp çaðýrýyor, “ Hani 2’de baþlýyacaktý gelmesinler, biz yapalým” diyor. Onun bu  baþkaldýrýsýný da  sana benzetiyorum Keþke senin gibi mücadeleci olsa çocuklarým. Senin yaþamýný mücadeleni anlattý yoldaþlar. Ben yine duygulandým, kesik kesik de olsa yakýnen tanýdýðým bir yoldaþ olarak seni anlattým,  onlara evet 20 kiþiydi ama beni gözümde 20 bindik inanýyorum bir zaman gelecek milyonlar olacaðýz. Sen rahat uyu sevgili yoldaþým Necla yoldaþ ölümün 4. yýllýnda senin þahsýnda tüm dünya devrim ve komünizm þehitlerine þehitlerine selam olsun .


                                             Fransadan  Selda
                                             15-12-2008